O tym, ze wypiękniony Lipek szuka domu.

O tym, jak Misiek wypiękniał.

Bo w klatce ze złamaną łapą wyglądał tak:

















A teraz, syty i szczęśliwy wygląda tak:

O pewnej takiej Szarej Klusce

Jedna z moich ulubionych kotek dokarmianych, Szara Kluska, która ma wyraźne ciągoty samochodowe. :D Film dość ciemny, bo robiony wieczorem, więc wyjaśniam, ja siedzę w samochodzie, drzwi otwarte i zagląda mi do samochodu Kluseczka.

O miśkowym fochu.

Misiek ma powracające problemy z dziąsłami. Co jakiś czas muszę go targać do lekarza. Dzisiaj był ten dzień. Miś z reguły reagował bardzo agresywnie, ale dzisiaj, o dziwo, dał się wyciągnąć z transporterka bez rękawic ochronnych, nie syczał, nie rzucał się, na stole zabiegowym wtulił się we mnie i mruczał. O.O
Potulnie dał sobie zajrzeć do paszczy, dzielnie wytrzymał zastrzyki, no miód, cud i orzeszki. Za to w domu FOCH, co widać na zdjęciu!
Pewnie niedługo oprócz leczenia objawowego trzeba będzie oczyścić, albo nawet wyrwać zęby miśkowe. 

Gdyby ktoś chciał zaadoptować Misia wirtualnie i wspomóc jego leczenie, zapraszam. Można ustawić sobie przelew miesięczny nawet na pięć złotych, każda złotówka jest ważna i za każdą będę wdzięczna niezmiernie
:
Stowarzyszenie ArbuZ
ulica Toruńska 6
86-050 Solec Kujawski
60 2030 0045 1110 0000 0401 6280
arbuz.paypal@gmail.com
koniecznie z dopiskiem Misiek

O tym, że Franiszon ma się dobrze

Jest niewidoma. I co z tego? Ano nic. Biega, jak szalona, goni inne koty, tuli się i mruczy, broi, skacze i ogólnie jest czadowa. Co z tego, że trochę wygląda, jak łasica, kiedy biega? I tak jest panią w moim domu i ma moje serce bez reszty. :)

O młodziakach...

Trochę się pochorowały, ale doktorzy z Aury postawili smarkaterię na nogi i już szaleją na całego.

Doktor Surawski próbuje opanować małego wija Fistaszka.

















Poza tym odpukać, stado zdrowe, chociaż trzeba będzie paru sztukom zrobić kontrolne badanie krwi.

O tym, że są koty waryjoty i jeden z nich jest u mnie.

O tym, że prawda o kotach jest niespecjalnie atrakcyjna...

O tym, że Karmelita ma dom. .

O tym, że byłam na wakacjach i zdjęcia robiłam.

O tym, że tradycyjnie nie mam na nic czasu...

A dzieje się i dzieje.

Mam Dywanki, mam Mirmiła, mam resztę, łącznie z ulicznikami, jestem zarąbana pracą zawodową, jestem zarąbana pracą, dzieje się w ArbuZie. Czyli klasyka. Ale pare fot pokażę.

O tym, że mam wakacje, a nie mam czasu, bo się dzieje...

Razem z Mirką opiekujemy się czwórką kociąt i ich mamą. Była piątka, ale jedno kocię szybko znalazło dom.
Czwóreczka jest u pani Joli, ja mam w łazience mamuśke, która już jest wykastrowana, ale chuda niemiłosiernie i trzeba ją trochę podkarmić. Jeśli będzie się u mnie dobrze czuła i jeśli zaakceptuje moje koty, może zostanie.
To film z czwóreczką: https://www.youtube.com/watch?v=i1NeSVhJMfI
A to zdjęcie mamuśki, jeszcze w klatce:

Poza tym mam pod opieką jeszcze sześć malusich kociaków i ich matkę, przygarniętą w wysokiej ciąży przez pewną panią. Pani dość skromnie sytuowana (to jest ogromne niedopowiedzenie), dlatego pomagam dowożąc karmę, a potem będziemy szukać kociętom domów, a kotkę wykastrujemy.
Tu z kolei kocia mama z maluchami: https://www.youtube.com/watch?v=CCfqrCmecGA&feature=youtu.be

A poza tym byłam odwiedzić Budrysy, które urosły, zdziczały i niedługo trafią na wolność. Smutne to, ale przecież też radosne.
https://www.facebook.com/308036469206688/timeline/story?ut=43&wstart=1420099200&wend=1451635199&hash=-290461939872802184&pagefilter=3

O Aramisie.

Czyli jednym z jeży, takie tam fotki.

O tym, że parę moich podopiecznych dało się sfotografować.

 To kastrowana kilka lat temu kotka, pani na włościach.

 Nowa kicia, pojawiła się w wysokiej ciąży późną wiosną, nie zdążyłam jej odłowić, teraz karmi maluchy gdzieś w dzikim ogrodzie, więc czekam z odłowieniem na kastrację.

Tę kocinkę będę łapać na dniach. Jest bardzo przylepna i proludzka, ale nie mam w tej chwili miejsca u siebie, inaczej wzięłabym ją i postarała się znaleźć jej jakiś dom.

O tym, że mam na pokładzie cztery sztuki kolczastych Muszkieterów...

... albo inaczej Budrysów. Są malusie, najmniejszy waży około 120 gramów, największy 230 gramów. Jedzą, wydalają i głównie śpią. Ale przybierają na wadze, a kiedy przybiorą odpowiednio dużo, powędrują do azylu jeżowego w Solcu Kujawskim na odpowiedni wybieg.

Wiecie co? Jeże to brudasy straszne i śmierdziuchy. :D  Ale im wybaczam, bo są strasznie słodkie i tak fajnie mlaskają przy jedzeniu. I mają fajne stópki. Zobaczcie sami:

O tym, że kocich maluszków przywywa.

A my gonimy w piętkę, bo nie mamy miejsca na nie i nie mamy środków. Rozpaczliwie potrzebujemy pomocy. Może ktoś z Bydgoszczy i okolic chciałby potymczasować?Albo wspomóc nas finansowo?
A maluszki między innymi takie:

Gdyby ktoś chciał pomóc, proszę o kontakt.

O tym, że pokazali nas w telewizji

http://teleexpress.tvp.pl/19949599/okno-zycia-dla-zwierzat

O tym, że na chwilkę zamieszkały u mnie dwa jeże.

A było tak:
wczoraj wieczorem na chodniku obok miejsca, gdzie karmię koty znalazłam leżącego jeżyka. Nie wiedziałam, czy jest nieprzytomny, czy nie żyje, był jeszcze ciepły, nie było widocznych uszkodzeń, nie było stężenia. Zadzwoniłam do Beaty do soleckiego azylu dla jeży i ona kazała mi jechać do lecznicy, z którą współpracuje azyl. Tam okazało się, że maluszek nie żyje.
Wróciłam na miejsce, żeby dokończyć karmienie i w tym samym miejscu znalazłam jeża, tym razem żywego. Ponieważ wcześniej uzgodniłam z Beatą, ze ona przyjmie jeże z tej ulicy, zapakowałam gościa do kartonu.
Potem podjechałam pod Torbyd, tam też mam stanowisko karmienia i tam znalazłam następnego jeżosława. Ponieważ Torbyd będzie burzony, a tam gnieżdżą się jeże, moim zadaniem jest je ewakuować stamtąd (zresztą w porozumieniu z UM). No to drugi jeż znalazł się w moim bagażniku.

Dla wszystkich zatroskanych losem jeży - to nie jest tak, że one są uwięzione, bo to byłoby bezprawne. Ludzie z azylu dla jeży obserwują je przez jakiś czas, odrobaczają, w razie potrzeby leczą i potem jeże są zwracane Naturze, ale w miejscu znacznie bezpieczniejszym, niż bydgoskie ulice. O tym, jak to się odbywa, możecie poczytać tu: https://www.facebook.com/pages/Pom%C3%B3%C5%BCmy-Je%C5%BCom/308036469206688?fref=ts

A jeże u mnie zachowują się wzorowo, czyli trochę w nocy poszmąciły, zjadły wszystko, co im dałam do zjedzenia i teraz śpią. Jeden z nich ma na pewno jakąś infekcję gónych dróg oddechowych, ale w azylu sobie z tym poradzą.

 Moje koty są za to niesamowite, po początkowym poruszeniu stwierdziły, że o, jakieś dziwne tymczasowe koty i straciły jeżami zainteresowanie.

Oto jeżyk odpoczywający po nocnych ekscesach.

O tym, jak dzikusy na mnie syczą.

Od paru dni jest u mnie w klatce siostra Fąfla, odłowiona na kastrację. Już po zabiegu, musiałam jej przedłużyć pobyt, bo nabawiła się infekcji górnych dróg oddechowych. Malutka (bo jest drobna i młoda, niecały rok) stresuje się mocno, ale mus to mus. Za parę dni wróci na miejsce, a póki co straszy mnie okropnie.

O tym, że czasem okruszki odchodzą.

W sobotę, po kilku dniach walki z panleukopenią, odszedł wyjątkowy kociaczek Dimu. Wiem, że tak się zdarza, ale za każdym razem to wydaje się wyjątkowym okrucieństwem losu. A jeśli kota znasz, bawiłaś się z nim, wygłupiałaś, widziałaś, jak szczęśliwy dokazywał, albo spał spokojnie zwinięty w kuleczkę, a potem pamiętasz, jak słabiutki i cierpiący odchodził, to coś w środku się robi.


Dimu kruszynko...