Gluś i inni czyli jak żyć z kotami i nie zwariować

O tym, że szykują się zmiany.

2011-12-30T21:04:00.005+01:00

Bo Ciapka i Bolo w niedzielę wędrują do swoich domów. Niestety musiałam je rozdzielić, nad czym boleję, ale wydaje mi się, że idą w dobre ręce. Chociaż z tym nigdy nie wiadomo do końca.

Poza tym Fruzia też wróci do swoich ludzi, którzy w przyszłym tygodniu się przeprowadzają do nowego domu.

No i mamy Pacynkę. Nie mam siły pisać o niej dziś, napisze jutro, jeśli pozwolicie, na razie tylko fotki.

O tym, że Święta!

2011-12-24T07:03:00.004+01:00

Dlatego chciałabym Wam wszystkim życzyć pięknych i pogodnych dni świątecznych, niech wszystkie troski pójdą precz, niech będzie Wam dobrze i szczęśliwie. Ode mnie i całego stada, nie tylko domowego, ale i tych wolnożyjących.

I w prezencie zdjęcie wygrzebane z netu, gdybym miała choinkę, to zanim uległaby unicestwieniu, zapewne sama mogłabym zrobić taką fotkę.

Żeby było wszystko poprawnie, podaję link do strony, z której fotkę wzięłam, tam takich obrazków jest więcej. http://modcatlove.com/2011/12/03/a-caturday-collection-25-cats-in-christmas-trees/
I piękne słówko stamtąd: cat-astrophes.

Wesołych Świąt!!!!

O tym, że są koty szczęśliwe.

2011-12-17T23:10:00.005+01:00

Na przykład Kuleczka, która trafiła do domu, gdzie jest kochana. Szkoda, że tylko niektóre koty mają takie szczęście.

U mnie nowość - Kawa. Biedna kocinka, którą zgarnęłam przypadkowo z jakiegoś podwórka, bo myślałam, ze jest w ciąży. W lecznicy okazało się, że to nie ciąża, a jelita zawalone kałem aż po sam nosek. Po dwóch tygodniach w lecznicy trafiła do mnie. Wysterylizowana, karmiona specjalną karmą dla kotów z problemami z wypróżnieniem.

Kryzys przeżyła też Fruzia, którą musiałam zatargać do weta. Ma zapalenie górnych dróg oddechowych, przy czym straszną chrypę, więc mi nie wyła w samochodzie, jak to ona zwykle robi.

No i Dodek, dzisiaj miał USG pęcherza i niestety są kamienie. Muszę złapać jego mocz, jak nie, w poniedziałek znów do weta. Bidok mój mały, wszystko mu się przyplątuje.

O tym, że dalej niewesoło.

2011-12-15T06:49:00.001+01:00

Bo wczoraj sąsiadka znalazła malucha strasznie chorego. Nie z naszego stada,, gdzieś dalej. I pojechałyśmy do weterynarza. Myślałam, że jeśli to katar koci, nawet poważny, to jakoś się da. Ale oprócz strasznej liczby wszołów, grzybicy, zapalenia dolnych i górnych dróg oddechowych maluszek miał jeszcze panleukopenię. To mu odebrało jakiekolwiek szanse na wyleczenie. Trzeba było podjąć decyzje o eutanazji, co dla kociaka było tak naprawdę wybawieniem od strasznych cierpień. Dobijająca jest myśl, że takich maluchów jest wokół nas mnóstwo i że umierają cichutko gdzieś w krzakach, gdzie nikt im nie może pomóc.

Powiem szczerze, ze mam dość. Mam totalny uwiąd.

A w domu sajgon. Mała Czarna ma, jak się okazało, grzybicę. Ale się na szczęście wypróżnia, chętnie je. Ma katar, ale to wyleczymy.
Fruzia zestresowana jest, żal mi jej, mam tylko nadzieję, że nie przypłaci tego utratą zdrowia.
Reszta kotów odpukać. Tylko z Dodziem w sobotę na USG zbadać pęcherz, bo coś koleś z sikaniem nawala lekko.

Aha, no i w piątek Rydzu jedzie do nowego domu.

O tym, że Bromba odeszła

2011-12-11T16:45:00.002+01:00

Stan się pogorszył i doszliśmy do wniosku, że nie ma sensu malutkiej męczyć.
Jest mi strasznie strasznie smutno, że się nie udało. Mam wyrzuty sumienia i cokolwiek by mi powiedziano, mieć ich nie przestanę. Bromba i jej trójka rodzeństwa mogłyby żyć, gdybym je do siebie wzięła. Powody tego, że nie wzięłam to już inna bajka, nie zmienia to faktu, że żyć by cała czwórka mogła. Uważam, że to, że akurat na mnie trafiło i ja znalazłam ciałka wszystkich kociąt, to też miało jakiś swój cel.

Maluchów już nie ma, nawet nie mam ich zdjęcia, żeby Wam pokazać, jakie były śliczne.

Ale może kogoś przekona ta cała smutna historia do tego, aby sterylizować kotki, żeby nie rodziły kociąt, które potem i tak umrą, czasem w wielkich cierpieniach.

O tym, że maleńtas ciągle walczy...

2011-12-11T10:56:00.002+01:00

...i ciągle potrzebuje Waszych kciuków, dobrych myśli, a może nawet modlitw, jeśli ktoś zechce się pomodlić za kota i nie uważa tego za ujmę dla swojej wiary.

Bromba, bo tak postanowiłam nazwać kicię, bo to dziewczynka, chociaż mam problem, bo cały czas myślę o niej, jak o chłopcu, reaguje, stan jest stabilny, ale nie ma poprawy. To znaczy drgnęło coś wczoraj jakby, ale na tym się zatrzymało. Gdyby tylko zechciała coś zjeść, chociaż odrobinkę, gdyby tylko surowica zrobiła się ociupinkę mniej żółta...

O tym, że maluch bardzo potrzebuje dobrych myśli

2011-12-09T15:55:00.003+01:00

Bo jest bardzo bardzo źle. Wątroba jest w bardzo złym stanie. Kociak jest pod kroplówką, stale nawadniany, podgrzewany, faszerowany lekami. Lekarze nie wykluczają zatrucia. To nie musiało być celowe, mogły po prostu zjeść coś ze śmietnika, napić się wody z kałuży, która była zatruta czymś wyciekającym z samochodu. Ale jeśli ktoś celowo uśmiercił te kocięta, niech w następnym życiu urodzi się jako taki właśnie kociak z jakiegoś osiedla.

Przedwczoraj prosiłam Boga, żeby mi pomógł w kłopocie przekocenia. Teraz odwołuję, niech tylko ten malec przeżyje i wyzdrowieje.

O tym, ze ratunku!!!

2011-12-07T21:37:00.003+01:00

Wczoraj zgarnęłam z osiedlowej uliczki drugiego z naszych kociąt podwórzowych, był martwy. Dziś znalazłam trzeciego. Był w agonii, lekarz go uśpił. A potem czwartego, chory, ale żyje i rokuje. Jest w lecznicy.\
Mam w domu dwanaście sztuk, w lecznicy są dwa, które w piątek lub sobotę zabieram do domu. Ratunku!!!!!!!! Nie mieszczą mi się koty w domu, ja nie daję rady logistycznie. Ratunku!!!!

O tym, że niektóe koty trafiają szczęśliwie

2011-12-05T11:48:00.003+01:00

Bo na przykład Kuleczka, biało ruda smarkula trafiła do domu, w którym już dwa koty mieszkały. I teraz Kuliszonek kumpluje się z jednym z nich, rudym kotem o imieniu Rudy :)))
Dostałam od opiekunów Kulisi filmik z nią i Rudym w roli głównej.

http//www.youtube.com/watch?v=tP-3Lm8vHkw&feature=relmfu

O tym, że smutny dziś dzień.

2011-12-03T23:00:00.002+01:00

Bo znalazłam ciałko jednego z osiedlowych kociaków, które urodziły się na naszym osiedlu. Piękny czarno biały kić, jeszcze parę dni temu brykał i przybiegał na karmienie. Strasznie mi ciężko, bo kiedy matka je przyprowadziła kilka tygodni temu, zastanawiałam się, czy ich nie zabrać znając realia i spodziewając się, że być może żadne, a być może część z nich nie dożyje dorosłości. Ale nie wzięłam, bo zdecydowałam, że więcej kotów mieć nie mogę. Teraz żałuję, bo może ten malec by żył.
Wiem, wszystkich kotów nie uratuję, jednak chciałabym chociaż móc ratować te, które są blisko. A tymczasem nawet tym nie mogę pomóc. Ciężko mi z tym i źle.

O tym, jak to Bonus do domu pojechał

2011-11-30T21:55:00.003+01:00

Ma swój dom. Oby już na zawsze. Tęskni, ale podobno powoli się przyzwyczaja. A że on jest fajny kot i miły i taki włażący w serce, to wlazł nowej opiekunce od razu.

A tak poza tym, to Fruzię mam u siebie. Na razie na około miesiąc. Żal mi kocinki, bo ciężko zestresowana siedzi w łazience w transporterku i warczy, jak do łazienki wejdę. Śliczna jest i Maniek śliczny, tylko że ona sika, gdzi enie powinna, więc na tymczasowy tymczas przyszła do mnie. Mam nadzieję wielką, ze opiekunowie ją wezmą do siebie po przeprowadzce, bo ona strasznie tęskni.

O tym, że można kupić nasz fundacyjny kalendarz

2011-11-28T12:34:00.003+01:00

A wygląda on tak:

Zestawienie wszystkich kart

I nasza karta, nasza czyli grupy koty.sos

Serdecznie zapraszam do kupna, dochód zasili nasze fundacyjne konto i pomoże naszym podopiecznym. Cena kalendarza to 20 złotych plus koszty wysyłki.

O tym, że znalazłam parę fotek

2011-11-27T22:25:00.007+01:00

Oto niektóre z moich dziczków
Kicia z ulicy Chopina chwilę po złapaniu w klatkę łapkę na sterylkę.

Jej pewnie siostra albo matka, a może córka. Już po sterylce.

Łysolek, tak wyglądał pod koniec zimy. Nie wiemy, co to było, nie sądzę, ze grzybica. Miało tak kilka kotów, latem im przeszło.

Łysy latem już arośnięty.

Nieśmiałek z działki, bardzo dziki i trzyma się z daleka.

I nasz osiedlowy Maciuś, już wykastrowany. Jakiś czas temu strasznie chorował, wyciągnęłyśmy go z Basią sąsiadką i wetem za ogon zza tęczy. Nie jest zdrów do końca, ale trzyma się. Basia sąsiadka go przygarnęła, ale wypuszcza go i Maćko, chociaż kastrat, dalej rządzi osiedlowym stadem.

To tylko kilka z wielu kotów, które znam i którym staram się pomóc. Niektóre pojawiają się na chwilę, inne ciągle są. Oby jak najdłużej.

No i po loterii

2011-11-24T06:51:00.004+01:00

Będzie dogrywka, ale teraz miałam straszną jazdę z innymi pilnymi sprawami, więc mimo że planowałam urządzić drugą serię jutro - nie dam rady.
Ale w czasie pierwszej loterii zebrałam około 650 złotych!!!! Cieszę się z tego ogromnie, bo to kupa karmy dla dzikich. Jeszcze raz dziękuję wszystkim tym, którzy przysłali mi fanty.

A właśnie - moje dziczki. Pokażę Wam kilka z nich. W tej chwili dokarmiam pięć stad, cztery stale, jedno dorywczo. Nie wiem, ile to w sumie kotów, bo ich liczba jest raczej płynna, zresztą podejrzewam, ze nie wszystkie koty znam. A że często dokarmiam wieczorem, kiedy jest juz ciemno, to i tak czasem nie odróżniam. Ale w przybliżeniu mogę podać, ze w mieście to jest około trzydziestu kotów, na działkach nie mam pojęcia, ponieważ czasem nie ma żadnego, a czasem pojawia się ich wiele, zależy od dnia i pory. Myślę, że tam około piętnastu sztuk.

Czym karmię? Otóż zrezygnowałam z puszek na rzecz świeżego mięsa. Kupuję szyjki z kurczaka, dwa razy w tygodniu po kilkanaście kilo. Strasznie mnie boli brak porządnej zamrażarki, ale mam na szczęście balkon, a na dworze jest zimno, to mnie ratuje.
Poza tym kupuję tanie suche, w tej chwili mam Ariona, To sypię jako karmę uzupełniającą, bo jednak zdrowsze i dla kotów smaczniejsze są szyjki.

Jejuś, zdjęcia wrzucę później, bo muszę się zacząć ubierać do pracy.

O tym, że nie lubię pisać.

2011-11-21T04:53:00.003+01:00

Ale powinnam. Z tego nielubienia jest taka duża przerwa w pisaniu. Chociaż tak naprawdę to co tydzień mogłabym jakąś notkę dodać, co to za filozofia. Ale jest milionpińcet innych rzeczy i zapomina się o tym, co jest uciążliwe, nielubiane. Ponieważ inklinacji do pisania pamietników nie miałam, więc bardzo łatwo przychodziło mi zapominać o blogu.

Narobiło się zaległości i nie wiem, od czego zacząć. Może od Dodka - oko już zdrowe, ale długo to trwało, kurację zakończyliśmy jakieś dwa tygodnie temu dopiero.

Bonus idzie w tym tygodniu do swojego domu, dałby Bóg, żeby już na stałe.

Bolek i Ciapcia ciągle u mnie, chociaż kilka razy pewnie mogłyby mieć dom. Ale co z tego, kiedy straciłam zaufanie do ludzi przez jedną rozhisteryzowaną i nieco nieuczciwą kobietę.

Jest nowy kociak, znowu rudzielec, malec z działek. Rydz się nazywa i jest śliczny. Na dniach będę go ogłaszać.

A poza tym wszystko w normie raczej, koty mi demolują mieszkanie, ale wydają się szczęśliwe. I o to chodzi.

Proszę trzymac dziś kciuki, bo w szkole robię loterię fantową na rzecz kotów. Dostałam mnóstwo pieknych fantów od dobrych ludzi, którym bardzo jestem wdzięczna.

Oto kilka ujęć Rydza:

Fajny, nie?

O tym, że Dodź ma znów kłopoty

2011-08-19T07:33:00.002+02:00

Bo Dodzik to chodzący kłopot. Jest ślicznym, pogodnym i przezabawnym kotem, co z tego, jeśli jest wiecznie chory? Ma problemy z górnymi drogami oddechowymi, jest teraz w trakcie długiej, drugi miesiąc trwającej kuracji, poza tym choroba prawdopodobnie uszkodziła mu prawe oczko i tylne łapki, bo czasem mu się tyłeczek chwieje i łapki plączą.
A teraz zapewne w zabawie uszkodził sobie lewe oczko, ma tam jakieś ubytki, które próbuję leczyć kroplami i maściami. Biedak dostaje dwa rodzaje kropli i dwa rodzaje maści do oka, oprócz tego jego codzienna porcja tabletek, naprawdę dziwię się, ze mnie jeszcze nie omija szerokim łukiem.

To jego oko z wczoraj. Mam nadzieję, ze szybko się chłopak pozbędzie chociaż tego kłopotu.

O tym, że koty są słodkie...

2011-08-08T09:05:00.003+02:00

...mimo że są drapieżnikami doskonałymi i zapewne zupełnie inaczej zapatrywalibyśmy się na ich piękno, gdybyśmy byli myszami :)))

Kto zgadnie, który to słodziak?

O tym, że sie kręci

2011-08-06T08:57:00.003+02:00

Po pierwsze, Kuliszonek doszedł do siebie. Bardzo się cieszę.

Po drugie, Ciapka ma powodzenie, zapewne niedługo trafi do swojego własnego domu. Natomiast Bolusiem nie interesuje się pies z kulawą nogą. Nie wiem, dlaczego, przecież malec jest śliczny.

Po trzecie kocham te moje zwariowane koty :)))

Migocia dzikuska, ale sliczna.

Boluś słodziak, zdjęcie zrobione przez przyjaciół, u których maluchy przebywały, kiedy wyjechałam na tydzień.

I Ciapiszon.

O tym, że Kuliś chory

2011-07-21T08:56:00.003+02:00

Niedawno byłam u państwa, którzy zaopiekowali się Kuleczką. Kulcia przyszła do mnie, dała się pięknie pomiziać. Widać, ze jest tam szczęśliwa.
Ale dziś dostałam wiadomość, ze Kulka jest poważnie chora. Na razie nie wiadomo, co jest, ciągle jest diagnozowana. Trzymajcie mocno za maleńką kciuki.

A to Kuliszonek w swoim domu, wyluzowany i popisujący się.

Korniszony dwa

2011-07-19T08:17:00.005+02:00

Były cztery.
Bolek. Największy, najżywotniejszy, najbardziej przebojowy i najbardziej fotogeniczny.

Tola, UFOczek i strasznie sympatyczna przylepka, najmniejsza z miotu.

Ciapcia, wbrew imieniu cwaniara, ale czasem jeszcze ciapowate zachowania prezentuje. Niezależna dziewczynka.

Loluś, maluszek i słodziak nieziemski, przy tym śmieszny pacynek.

Dwa pierwsze kocięta mają już swój dom. Dwa ostatnie ciągle u mnie i mam problem, bo maluchy bez przerwy smarkają. Dwa antybiotyki nie dały rady, Inmodulen nie daje rady. Czują się dobrze, ale ciągle gra im w nochalkach.

Ale poza tym takie małe karaczany, to sama radość. I jednocześnie smutek, bo setki takich karaczanków umiera gdzieś bez pomocy od chorób, z głodu czy pod kołami samochodów. Dlatego taka ważna jest sterylizacja wolnożyjących kocic. Niech maluszki nie rodzą się tylko po to, żeby szybko umrzeć. Niech kociak będzie towarem chcianym i rzadkim. Eh, marzenia.

Korniszony atakują

2011-06-12T07:58:00.002+02:00

Mam Korniszony cztery. Na razie nie mam czasu napisac więcej, obejrzyjcie je sobie
http://w136.wrzuta.pl/film/06pOMt3NLhR/dscf1737
http://w305.wrzuta.pl/film/5JfQJ1aFelX/dscf1729
http://w305.wrzuta.pl/film/4aI9qMrR2sF/dscf1728

Pożegnianie

2011-06-03T13:43:00.003+02:00

Drucik odszedł.

Strasznie to niesprawiedliwe, że akurat wtedy, kiedy dostał szansę.

To był piękny kocur, mądry i spokojny. Mimo tego, że u mnie chorował i umarł, cieszę się, ze go poznałam.

2011-06-01T07:35:00.002+02:00

Drucik ciągle ze mną jest. Ale z tym byciem jest różnie, bo czasem jest całkiem dobrze, a czasem jest słabiutko. Generalnie Drucinek schudł bardzo i jest słabiutki, ale są dni, kiedy ma apetyt i widzę, że czuje się dość dobrze. Niestety, są dni, jak dziś, kiedy malec odmawia jedzenia i jest mu źle.
Zawsze w takim momencie zastanawiam się, ile czasu odsuwać to, co nieuniknione. Bo nie da się ukryć, że gdyby nie leki, Drucik już by nie żył.
Bardzo boję się podjąć decyzję za wcześnie, za szybko zabrać zwierzęciu jedyną rzecz, jaką ma, czyli życie, w imię mojej wygody, czy źle pojętego humanitaryzmu. Ale z drugiej strony jak wyczuć moment, w którym życie nie jest życiem, a cierpieniem?
Nie wiem, jak będzie dalej, mam nadzieję, że Drucik pożyje sobie wygodnie i spokojnie u mnie jeszcze trochę. O to trzymajcie kciuki, módlcie się, czy po prostu życzcie nam tego.

O tym, że czasem los gra nam na nosie

2011-05-21T15:31:00.002+02:00

Drucik wyciągnięty z umieralni, leczony u mnie, kiedy zaczął mieć szansę na życie, okazał się bardzo poważnie chory. Wszystko wskazuje, że to FIP, choroba śmiertelna, na którą nie ma lekarstwa. Jutro będę znała wyniki badania krwi, które mogą tę wstępną diagnozę potwierdzić.

Zachichotał Drucikowi los wyjątkowo złośliwie.

O tym, że Migocia ma dom - wróciła z adopcji

2011-05-03T20:51:00.003+02:00

Dobry, gdzie już jest jeden kochany i rozpieszczany kot. Mam nadzieję, że nowe opiekunki pokochają Migocię mimo jej dzikości, mam tez nadzieję, ze to jest szansa dla niej na zmianę charakteru. Oby tylko wszystko poszło dobrze, żeby szybko poczuła się tam swobodnie, żeby dogadała się z rezydentką i żeby nic jej się nie przyplątało ze stresu. A wystraszona była strasznie, serce mi się krajało, ale dla niej to jest szansa i musiałam ja tam zostawić. Taka słodko-gorzka ta praca jest...

Migoćku malutki, niech Ci się wiedzie.

Ps. Migotka wróciła z adopcji po 24 godzinach w nowym domu. Panie oddały ją, bo nie mogły znieść tego, ze siedzi wystraszona w kącie.

O tym, że wiosna szaleje

2011-04-23T08:12:00.004+02:00

A z nią pojawiają się kocięta. Na szczęście dzięki talonom udaje nam się co chwilkę coś złapac i wysterylizować. Wydałam już 18 talonów, wykorzystanych z tego jest co najmniej 13. Wczoraj fuksem zupełnym chwyciłam kotkę w ciąży, niestety już dość wysokiej. Strasznie mi żal kociąt, to tak, jakby uśpić ślepy miot, ale nie ma wyjścia. Bo alternatywą jest śmierć kociąt z chorób, albo dalsze rozmnażanie się ich. Z każdego dzikiego miotu dorosłości dożywa naprawdę mniejszość.

A na działkach do wyłapania mam przynajmniej dziesięć kocic, co z tego, jak te baby nie chcą się łapać nawet na klatkę łapkę.

U mnie w domu raczej spokój. Kolorowe wysterylizowane, Druć troszkę przybrał i doktor mówi, że wygląda coraz ładniej. Ale ja się martwię. Bo w zasadzie bez przerwy leży na fotelu. Czasem grymasi przy jedzeniu. Boję się, że wyprowadzenie go na prostą to nie tylko kwestia wykarmienia.

A poza tym jest OK, Dodek mimo zapchanego nochalka wariuje - o właśnie ma głupawkę i biega, jak szalony. Pafni też się ożywił wiosennie, Bonus jak zbójem był, tak dalej jest. A Frania to jest absolutny hicior. Bystra, wojownicza, żywe srebro, a jednocześnie strasznie przylepna, kiedy się do mnie przytula, to całą sobą.

Moje własne koty też chyba OK. Ślepka wcina karmę nerkową, niedługo kolejne pobranie krwi, mam nadzieję, że kreatynina spadnie. A Małp jak Małp, wrzeszczy na Bonusa, próbuje lizać mnie po włosach i ogólnie pilnuje porządku w stadzie.

Na koniec dwa zdjęcia - Franeczka w wersji grzecznej i lekko potargany Drucik.

O tym, że ciepło i słońce świeci

2011-04-16T08:36:00.005+02:00

I że Drut dzisiaj zacznie dostawać ornipural, bardzo dobry lek na wątrobę i liczę, ze mu pomoże. Chłopak ma apetyt, chociaż dzisiaj niespecjalnie, co mnie strasznie zmartwiło i zaniepokoiło. No ale może najadł sie w nocy suchego.

Tu Druć wcina, zdjęcie z wczoraj. Mam nadzieję, że apetyt mu wróci.

A Migocia i Florentynka po sterylce już. Wszystko dobrze, ale strasznie zdziczały, boją się mnie. Nie wiem, czy kiedykolwiek znajdę dla nich dom. Szkoda, bo to są przepiękne kociczki.

O tym,że smutno

2011-04-12T07:24:00.003+02:00

Umarł zwykły wiejski kocur. Niby nic nadzwyczajnego, ale żal. Bo miał szansę, ale Tonia, dobra kobieta, która jako jedyna na tym łez padole o brzydkiego i niesympatycznego chorego stwora się zatroszczyła, nie zdążyła mu pomóc. Dzięki niej, a nie dzięki swoim właścicielom Enter (bo tak mu dała na imię) trafił do lekarza. Nie znam szczegółów, nie wiem, dlaczego odszedł, dostałam tylko wiadomość, że nie żyje.

Tonia, ściskam Cię mocno. Zrobiłas dla tego kota więcej, niż ktokolwiek inny w całym jego życiu.

Edit: już wiem, co się stało. Enter miał chore nerki, a Tonia pomogła mu w ostatnich dniach poczuć się troszkę lepiej i pomogła mu odejść bez cierpienia. Powtórzę - zrobiła dla niego więcej, niż ktokolwiek z ludzi.

O tym, że nie lubię głodzić stada

2011-04-11T07:48:00.003+02:00

A dziś muszę, bo mam umówione dwie gówniary na sterylkę. Migotliwa i Floryna będą dziś cięte. Dopiero na 10, a stado głodne. Co się ruszę, wszystkie za mną w nadziei, że dostaną jeść. No nic, wytrwam (sama solidarnie też nie jem), podobno głodówka od czasu do czasu dobrze robi.

Edit: Migocia miała macicę zapętloną pod jelito. Gdyby została w naturze, zapewne pierwszego porodu by nie przeżyła.

O tym, że Drucik waży 3.10

2011-04-08T23:08:00.006+02:00

A doktor, kiedy go zobaczył, wykrzyknął, że teraz to on wygląda, jak kot. I że nabrał ciała. To dobrze, że tak powiedział, bo ja jakoś nie umiałam tego dostrzec. Ale widzę, że Drutol coraz ładniejszy się robi.
Mam okropne zdjęcia, ale nie mogę zrobić nic lepszego, bo jak tylko podejdę do klatki, głupolek lezie do mnie.

Teraz potrafi w tej budce wylegiwac sie podwoziem do góry. Kiedyś go na tym chwycę, na razie jest zbyt czujny.

A to dość niecodzienny widok, Pafni na pieszczotach. Dzikunek jakby sie cywilizował. To jest naprawdę przepiękny kot, gdyby tylko był przymilny...

No zobaczcie, czyż nie piękniś?

A to bandyta Bonus, największy rozbójnik w stadzie, prowokator i agresor. Ale poza tym to inteligentny i baaardzo proludzki kot. Uwielbia facetów, nie daje im spokoju, molestuje i całym sobą daje do zrozumienia, że on chce mieć takiego ludzia na własność.

Migoć - dzikusek, ale kiedy leżę w łóżku, przychodzi i sama wkłada łepek pod moją dłoń.

Podobnie, jak Florka, która tylko w łóżku jest miziakiem i mruczakiem.

Skąd mi się biora takie dziwadła???

O tym i o owym

2011-04-07T22:47:00.005+02:00

Atteo, Lolek już nie sika, na szczęście. Odwiedziłam go w niedzielę, jest duży i sliczny i boi się mnie :(((

Kuleczka też szczęsliwa, ale poniewaz prawdopodobnie rujkę dostała, to z kolei ona zaczęła lać swoim opiekunom. Mam nadzieję, że po sterylce uspokoi się.
A u mnie cóż... nowy nabytek, o dźwięcznym imieniu Drucik. Jego historia tu: http://forum.miau.pl/viewtopic.php?f=1&t=125480

Teraz Drutollo śpi sobie w budce i wygląda, jakby mu dobrze było. Jutro wizyta u weta, zobaczymy, co powie.

Dodek tradycyjnie zasmarkany, ale broi tak, jak dawno mu się nie zdarzało i mimo całej mojej do niego miłości musze czasem na niego krzyknąć, czy trzepnąć ścierą przez tyłeczek. Ale cudny jest kot, mimo choroby pogodny i kochany.

Franiszonek też cudo, pieszczoch i łobuz w jednym małym ciałku. Straszna z niej przylepa, taka smieszna i całuśna. ale i dość stanowcza z niej dziewczynka.

O reszcie następnym razem.

O tym, że robię sobie czasem małę conieco

2011-03-06T18:00:00.004+01:00

Lubię to i poza tym trochę mogę dorobić, chociaż tak naprawdę nie wiem, czy zwróciły mi się pieniądze, które włożyłam w materiał, bo przecież nie wszystko, co zrobiłam, sprzedało się. Zresztą nie kasa jest najważniejsza, sprawia mi to przyjemność.

To nie są rubiny, ale kolor jest nadzwyczajny.

To są bursztynowe łzy.

To komplet w brązach i wrzosach.

A to różowy łysk. Ile razy widzę je w obcych uszach, tyle razy żałuję, że je oddałam. :))))

O tym, że zmiany u nas

2011-03-01T07:34:00.003+01:00

Po pierwsze Kuliszon znalazł dom. Zamieszkała z młodym małżeństwem i dwoma innymi kotami. Odnalazła się bardzo szybko, ale to zawsze była odważna i ciekawska kotka.

Po drugie Lollo też znalazł dom u pewnej młodej pani. I w zasadzie wszystko byłoby dobrze, gdyby nie fakt, że zaczął jej sikać na łóżko. Mam nadzieję, że albo przestanie sam z siebie, albo znajdzie się przyczyna. Myślę, ze u niego to jest jakiś problem psychologiczny. I zastanawiam się nad kroplami Bacha. Mam nadzieję, ze lolkowa opiekunka będzie cierpliwa i chętna do udzielenia mu pomocy. Jeśli nie, Lol pewnie wróci do mnie.

A te zdjęcia to już w nowym domu.

Franciszka już po dwóch operacjach oczek. Jeszcze łazi w kołnierzu, ale czuje się świetnie i broi na całego. Nawet doktor powiedział, ze tak szalonego kota to on dawno nie widział. Ta wariatka skacze na podłogę z wysokości około półtora metra bez wahania. Normalnie aż czasem mnie zatyka. Ale jest kochana, tuli się i mruczy bardzo często.

Dodenty smarkaty, ale w dobrej formie. Wydaje mi się nawet, ze przytył. Nie wiem, co w tym kocie siedzi, ale dopóki Dodek jakoś sobie radzi, jest dobrze.

Glusław ciągle ma jakieś zmiany na skórze, muszę kloca zatargać do weta, ale brakuje mi na to stale czasu. Wiem, głupia wymówka.

Florencja jest kochaną kotką, ale taką najmniej efektowną, w dodatku płochliwą. Jeśli ktoś przyjdzie ją obejrzeć, nie da się pogłaskać ani wziąć na ręce. Nie ma magnesu w postaci ciekawych kolorów, ot kolejna biało szara kocina. Czy ktoś się w niej zakocha?

Migocia za to, to piękność. Już miała kilku kandydatów, ale nie udało się. Ostatnio nawet ktoś z Lublina o nią pytał, ale to zdecydowanie za daleko.

Małpik niedługo też do weterynarza z tymi swoimi dziąsłami. Chyba nie będę usuwać jej zębów, to jest potężny zabieg, a dopóki reaguje na leki, to nie ma potrzeby. Ale z drugiej strony może lepiej usunąć, kiedy jest w dobrej formie i narkoza i ciężka operacja nie zaszkodzą jej tak, jak mogłyby, gdyby się okazało za kilka lat, ze jednak usunięcie jest konieczne. No nie wiem, co robić!!!!

O tym, jak okadzam chałupę

2011-02-02T09:03:00.002+01:00

Tak to wyglądało :)))))

O tym, jak Lolek odbył daleką podróż

2011-02-02T06:42:00.003+01:00

Bo pojechał sobie do Torunia, gdzie ma nowy, mam nadzieję, że dla niego idealny dom. Na razie będzie jedynakiem, ale namawiam jego nową opiekunkę na towarzystwo dla niego. Zobaczymy, jak będzie.

Z innych wieści - grzyb się reaktywował, ale tylko na Glusiu, Małpie i Dodku. Smaruję całe stado profilaktycznie, użyłam tez po raz drugi świecy.

Frania w przyszłym tygodniu idzie na zabieg wydłubania resztek z oczodołków, przy okazji zrobimy pannie sterylkę.

Małpa pewnie też w przyszłym tygodniu będzie miała usuwane zęby.

Ślepka ma podwyższoną kreatyninę, czyli niewydolność nerek. Z tego nie wyjdzie, ale można to spowolnić. Jest na karmie leczniczej, potem wejdę z lekami, na razie nie ma w hurtowni, by to szlag. I miejmy nadzieję, ze jeszcze ze mną długo pobędzie. Ale odliczanie się zaczęło, niestety :(

O tym, że chciałabym paru rzeczy

2011-01-09T08:28:00.004+01:00

Pierwszą z nich jest wiosna.
Drugą - domy dla moich tymczasów.
Trzecią - żeby koty mi nie chorowały.
Czwartą jest moje zdrowie.
I piątą - gigantyczna wygrana w totka, żeby było mnie stać na założenie azylu dla kotów.

Takie skromne życzenia na Nowy Rok.

A Wam życzę samych dobrych rzeczy!

U nas walki z grzybicą końcówka, koty zarastają, ja wprawdzie nie zarastam, ale zmiany już prawie niewidoczne, chałupa odkażona świecą (ale się działo, małe pudełeczko, które wygenerowało mnóstwo białego dymu). Przede mną pewnie niedługo sterylki młodych.

Ślepa, moja rezydentka ma podwyższoną kreatyninę, mam nadzieję, że to nie jest jakaś brzydka niewydolność nerek.

Loluch broj nad broje, ale zrobił się z niego też pieszczoch. Zabiega o uwagę bardzo, włazi, wpycha się pod łokcie, mruczy rozgłośnie.

Franeczka słodziak pierze koty równo, bawi się z nimi szaleńczo, a w nocy wtula się we mnie i słodko śpi.

Kulcia jest prześliczna, przymilna i słodka.

W ogóle młode takie są przylepne, że ja nie wiem. Jak zaczną nad ranem łazić po mnie, domagać się pieszczot, deptać, to zamiast się wściekać, że mnie obudziły, miziam i przytulam, bo co mam zrobić?

Święta!

2010-12-24T13:20:00.001+01:00

Dlatego życzę wszystkim Sympatykom wiele radości i ciepła, niech będzie tak, jak tylko sobie wymarzycie!

O tym, że zima, ale i słońce

2010-12-05T09:18:00.003+01:00

Koty wygrzewają się całymi dniami na parapecie, łapiąc słońce. Jakbym się zmieściła, też bym ;))

O tym, jak to sie leczymy

2010-11-27T07:39:00.003+01:00

Ja się smaruję, koty psikam i smaruję i wlokę na szczepienia. Wszystkie poszczepione z wyjątkiem Nówki Frani, z nią idę dziś.
Podliczyłam koszty wizyt u weta w tym miesiącu i wyszło mi ponad cztery stówy. O mamo! I jeszcze przede mną koszty dwóch serii szczepionek za dwa i cztery tygodnie. A i tak jestem traktowana w lecznicy ulgowo, gdybym miała zapłacić tyle, ile mają w cenniku, ani chybi poszłabym z torbami! Wielkie podziękowania dla moich wetów!!!
No i wielkie podziękowania dla wszystkich, którzy pomagają moim kotom finansowo. Bez Was to mogiła i w ogóle koszmar. Jesteście wspaniali i kochani.

Zareklamuję przy okazji kalendarz Vivy. Jest piękny, a dochód z jego sprzedaży idzie całkowicie na potrzeby zwierząt, nie tylko kotów. Nie wiem, czy tu linki wchodzą, jestem lajkonik blogowy. Jeśli nie wlezie, to wybaczcie, trzeba będzie skopiować i wkleić w pasek adresowy.
http://koty.sos.pl/str.php?dz=19

I wkleję Wam poranne zdjęcia mojej gromadki, kiedy to robią sobie przegląd sytuacji na świecie, czyli taką kocią prasówkę :)))

O tym, że nie chce mi się pisac, więc tylko fotki wstawię

2010-11-24T07:49:00.005+01:00

O tym, że sezon grzybowy wcale się nie skończył

2010-11-20T11:15:00.003+01:00

Bo jesteśmy obsypani wszyscy (no prawie, bo Franeczka i Ślepa jakoś nie). Ja też mam grzyba. Okropność i paskudztwo, ale wyleczalne, chociaż upierdliwe w leczeniu. O siebie się nie martwię, natomiast martwię się, jak ogarnę leczenie całej gromady, kiedy niektóre z kotów są nieobsługiwalne. Będzie problem z Glusiem, Pafnuckiem i Migotką, z tą ostatnią ogromny, bo ona nie cierpi być łapana, kiedy biega luzem, ona najwyżej może sama przyjść.

Koty będą szczepione, smarowane i karmione tabletkami. W czasie kuracji odkażę mieszkanie świecami, które niszczą zarodniki grzyba, więc mam nadzieję, ze będzie OK, oby jak najszybciej.

A Nówka Frania dostała wczoraj rujkę. Jest wyciszona i za jakiś czas będziemy panienkę sterylizować.

Lolek miał prawie dom, ale dom zrezygnował z Lolka, kiedy dowiedział się o grzybicy.

No nic, idę łapać koty na smarowanko :))))

O tym, że ciemno i pada

2010-11-17T11:06:00.003+01:00

No to parę wczorajszych fotek (a może przedwczorajszych, nie pamiętam) kociarstwa
Loluś zadumany. Już się bardzo dobrze czuje, do wczoraj lataliśmy do weta, ale jest już OK, teraz tylko tabletki.

Kulcia też mi coś niedomaga, oczka zapaprane, ale z nią już nie lecę do weta, nie mam kompletnie kasy, daję jej tylko tabletki, te same, które bierze Lolek. Teraz śpi zwinięta w kłębek na moich kolanach. Czuje się dobrze, tylko czasem podchurchluje i czasem jej się oczka zapaprzą. Ale dziś na przykład czyste.

Małpiszon mi się ustawiła, a za nią Bonus łobuziak. Bonus teraz gania się z Dodosławem, smarkającym bez przerwy, ale chociaż świszcze i gwiżdże, ma to gdzieś i wariuje, jak tylko się da.

Małpa stateczna matrona i nie wariuje.

Młodzież generalnie szaleje, ku mej radości dołącza do nich Nówka Frania, któa znakomicie sobie ze swoją ślepotą radzi. To rzeczywiście łobuziak straszny, aż strach pomyśleć, co by się działo, gdyby widziała :))) Zrobiłam film, na którym wygłupia się z Lolkiem, ale jest tak ciemno, ze nic na nim nie widać.

O tym, że mam fotki nowych

2010-11-11T05:35:00.003+01:00

To jest Nowa, szczupła kocinka, łasząca się do ręki, zestresowana nowym otoczeniem, ale mam nadzieję, ze się jakoś przyzwyczai. Chociaż wolałabym, żeby zanim to nastąpi, znalazł się dla niej dobry dom, żeby nie musiała przechodzić takiej traumy, jaką jej zafundowali poprzedni opiekunowie.

To jest Loluś, strasznie fajowy koteczek. Nie jest absorbujący, zajmuje się swoimi sprawami najczęściej, ale lubi, jak się go weźmie na ręce i przytuli, mruczy wtedy, jak traktor. Ma śmieszny zwyczaj siadania mi przy nodze, kiedy kręcę się w kuchni. Czasem się o niego potykam przez to, ale zbój szybki jest i na szczęście na czas zwieje, zanim na niego trampnę. Czasem, kiedy łazi mi przy nogach, pacnie je łapeczką, bez pazurów, tak zabawowo raczej. No śmieszna jest bestyjka, taki rezolutek wesoły :)))

Oba koty są zaszczepione, z czego bardzo się cieszę.

A teraz poproszę wszystkie Ciotki Czarownice o zaklęcia, żeby się dla gówniarstwa wreszcie jakieś dobre domy znalazły!

O tym, że nie wiem, jak zatytułować

2010-11-08T06:47:00.003+01:00

Lolek zaszczepiony, Dodek dostał drugą dawkę Zylexisu.

Dziś jadę łapać kotkę z działek na sterylkę. Matko, jak ja tego nie cierpię, nie znosze zadawać jakiegokolwiek gwałtu zwierzętom. Funduję im traumę dość sporą, ale w tym przypadku mam pewność, ze tak trzeba, że ta trauma przeminie, natomiast zostanie tylko to, co korzystne.

Trzymajcie kciuki.

Aha, zapomniałabym - wczoraj byłam u Przylepa w nowym domu. Widać, ze szczęśliwy i dobrze mu tam. Wydrapałam, wycałowałam i wytuliłam. Niech mu tam się wiedzie.

O tym, że Lolek jest śmieszny

2010-11-05T05:53:00.002+01:00

Piszę, co słychać u mnie.
Nie mam karty, niestety. Chciałam kupić, ale mam w tym miesiącu ubezpieczenie samochodu, czeka mnie kupno opon zimowych i parę innych radości płatniczych, więc chyba jednak nie kupię. Poczekam, aż spec ją mi odda.
Lolek (bo tak nazwałam nowego) już wypuszczony lata po domu. Jest prześmieszny :))) I przylatuje na wołanie, ociera się o moje nogi, mruczy głośno i w ogóle mniut i malyna. A z trójeczką już trzyma sztamę.
Trójeczka dobrze, ale nie ma chętnych. Było parę telefonów, ale albo chcieli kota po śmierci poprzedniego, śmierci pod kołami samochodu, która ich niczego nie nauczyła i nowy kot też by wychodził. Albo po usłyszeniu, ze kota od ręki teraz zaraz nie dostaną, tylko trzeba podpisywac jakąś umowę adopcyjną, rezygnowali. No cóż, to nie jest sklep z kotami, niestety.

Bonus, łajza i cholera mała próbuje szefować i rozstawiać mi koty po kątach, ale ja mu dam. Ale piękny jest i kochany w gruncie rzeczy. Dobry byłby dla niego dom, gdzie byłby sam, ewentualnie z innym jednym kotem.

Pafni jest kochany misiu, piękny zjawiskowo (te jego przcudowne wielkie porcelanowozielone oczyska!!!) i taki miły. Chciałabym, żeby czasem dał się przytulić na dłużej, ale on nie lubi.

Dodo to jest straszny broj! Matko, przecież to kaleka, chory w dodatku, a lata, jak fryga, skacze, fruwa niemal. Zachowuje się, jak mały kociak. Uwielbiam drania :)) Wczoraj dostał pierwszą dawkę Zylexisu, mam nadzieję, ze to mu podniesie chociaż trochę odporność. Ale mimo, ze smarka, doktor jest z jego stanu ogólnie zadowolony.

Rezydenci OK, odpukać.

W poniedziałek łapię ciężarną kotkę działkową na sterylkę. Źle się z tym czuję, bo nie lubię aborcyjnych, ale kocięta urodzone w listopadzie w zasadzie nie mają szans przeżyć.

O tym, że znowu coś nowego

2010-11-02T07:19:00.003+01:00

To coś nowego jest małe, szare i siedzi w klatce. Nie ma jeszcze imienia, roboczo wołam na niego Grzdyl. Fajny jest, ale nie połączę z kotami, póki trochę nie odczekam. Dziś jedziemy do weta, obejrzy go, ewentualnie zaszczepi.
Grzdyl urodził się na działkach gdzieś na obrzeżach Bydgoszczy. Kotami tam opiekują się tacy starsi ludzie, wszystkie kotki posterylizowali, tylko mamy Grzdyla nie zdążyli. Urodziła się piątka, Grzdyl jest najmniejszy. Trzy znalazły dom, Grzdyla obiecałam wziąć do siebie, ale został tam jeszcze jeden. Ponoć największy, więc ma duże szanse, ale i tak namawiam ludzi, żeby go zabrali. Nie wiem, może się zdecydują.
Na razie nie mam karty, ale chyba dostanę ją w tym tygodniu, już nieważne, czy z odzyskanymi zdjęciami. Najwyżej ją sformatuję i byle nadawała się do użytku.

O tym, że mnie trzasnęła cholera.

2010-10-17T18:09:00.002+02:00

Dziś było piękne światło. I koty mi się tak ładnie poustawiały, że pocykałam parę zdjęć. które być może szlag trafił, bo cosik się stało w karcie, że nie mogę ich odczytać. Wściekła jestem, bo miałam tam znacznie więcej zdjęć i filmiki ze dwa albo trzy. Cholera jasnista!! I chciałam jechac do lasu, zeby to cudowne jesienne światło wykorzystać, a tu dooopa!
Kartę dałam siostrze, żeby swojemu kumplowi magikowi komputerowemu dała do odzyskania, może się uda. Może uda mi się pożyczyć od kogoś zapasową.

O tym, że doba jest za krótka

2010-10-14T07:47:00.002+02:00

Zmuszona sytuacją ekonomiczną pracuję całymi dniami, często wychodzę rano i wracam do domu wieczorem. Zwykle jestem tak padnięta, że mam czas tylko ogarnąć koty, wrzucić coś sobie do żołądka, ewentualnie przejrzeć net i lezę do łóżka. Cierpią na tym koty, cierpi moje zdrowie fizyczne i psychiczne zapewne, cierpi również ten blog. Ale póki co, nie ma innej możliwości.
Chcę tu pisać, ale wieczorem czuję się tak wyżęta ze wszystkiego, że mogę tylko zresetować mózg snem, a rano znów to samo.
Ale postaram się od czasu do czasu coś skrobnąć.

Maluchy (już nie takie maluchy) zdrowieją. Z Florką było naprawdę bardzo źle, byłam pewne, że jej się nie uda. Ale powoli tiptopami wyszła z tego. Schudła strasznie, ale gorliwie nadrabia. Reszta dziewczyn lepiej, chociaż Migota mnie wnerwia, bo dała sobie podać antybiotyk tylko przez cztery dni. Odpuściłam, bo jest silna, jeśli będzie nawrót, wtedy będę ją po prostu wozić na zastrzyki.

Z reszty stada Pafni też chrypi. Nie wlokłam go już do weta, daję mu to samo, co małym. Ale chyba trzeba będzie go zawlec do lekarza, bo wprawdzie nastrój mu się poprawił, ale ciągle ma jakieś rzężenia w nochalu.

Dodosław smarkaty, jak nieszczęście, ale radosny i brojny. Dokazuje z malutami niesamowicie. Uwielbiam tego głupolka.

Bonus jakiś niewyraźny chyba. Nie smarka wprawdzie, ale zrobił się za spokojny. W weekend przyjrzę mu się i jakby co, zabiorę do weta.

Moi rezydenci jakoś się trzymają. Gluś ma jakieś dziwne strupki, nie wiem, czy nie alergia pokarmowa (tfu!tfu!), Ślepa gruba jak zawsze, a Małpa ma nawrót zapalenia dziąseł. Chyba jednak usunięcie zębów jest nieuniknione.

Dzięki za kciuki za maluchy, jestem pewna, że pomogły! Dzięki za podczytywanie. Nie gniewajcie się, jeśli nie będę pisać często, postaram się w miarę sił.

Atteo, dawno u Ciebie nie byłam. Zaraz zajrzę, bo jestem ciekawa, co nowego zrobiłaś.

O tym, że kciuki są bardzo potrzebne

2010-10-07T05:56:00.002+02:00

Bo Florka jest bardzo chora. Wszystkie trzy maluchy złapały jakiegoś zjadliwca i przechorowały, ale tamte już po pierwszej dawce leków śmigały, a Florcia już trzeci dzień leży, jak szmatka. Straszliwie się o nią boję. Myślcie o niej, wierzę, że myślenie ma energię i być może pomoże małej.

A nie piszę, bo nie mam kiedy. Jestem tak dokładnie zarąbana, że wychodzę rano, po południu wpadam na jakąś godzinkę, czy pół i znowu lecę i do wieczora. Być może przez to własnie nie zauważyłam na czas, ze coś się dzieje :(((

Do kitu. Nie może Florka odejść, jest taka młoda. Nie mogę na nią patrzeć bez kluchy w gardle, bo przecież ona normalnie szmąci, biega, szaleje, a przy tym jest słodka i przylepna, przyłazi na kolana, mruczy i ugniata. Nie wolno odbierać zycia takim małym kotkom.

O tym, że wróciłam z wakacji

2010-08-25T22:09:00.002+02:00

Koty całe i zdrowe. I właśnie Florka mi kima na kolanach i mruczy!!! A Migota kombinuje, jak się tu wpakować i też mruczy! Czyli proces oswajania zakończony sukcesem.

Na razie mam tylko kilka zdjęć Kulki, filmik z akcji pomocy w rozpakowywaniu wrzucę jutro razem ze zdjęciem.

O tym, że małę dziabągi szaleją.

2010-08-13T12:25:00.003+02:00

Fruzia i Maniuś w nowym domu już. Mam nadzieję, ze będą szczęśliwe.

A Ekipa trzech muszkieterek przestała demolować mi łazienkę, za to teraz demoluje mi mieszkanie. Z oswojeniem Kulki już nie ma kłopotu, Migocia też jest OK, najsłabiej Florencja, ale jak ją dorwę, to mruczy i nadstawia łepetynkę.

Migocia

Kulka

Florka

O tym, że jakieś szaleństwo się dzieje

2010-08-08T09:31:00.004+02:00

Fruzia i Maniek szaleją straszliwie z Dodkiem i Bonusem. Wczoraj wyszłam z domu, w którym żyrandol kuchenny wisiał na miejscu, przyszłam do domu, w którym ten sam żyrandol leżał na ziemi. Któraś zgaga musiała się na nim powiesić. Cud boski, że nie urwała (ta zgaga lub ten zgag) całości.
Fruzia wlazła mi za ciąg szafek kuchennych (porządnie zabezpieczyłam, zasieki postawiłam naprawdę mocne) i nie chciała wyleźć. Dopiero wygarnęłam ją z piekarnika po wyjęciu szuflady.

Ale smutno mi, bo Fruzia i Maniuś w tygodniu idą do nowego domu. Niby się cieszę, bo raz, że znalazły, dwa, że razem będą, ale i tak mi cholernie smutno. Bo te małe dranie są takie słodkie, tak się lepią, przytulają, patrzą w oczy. Czuję, że będę ryczeć po nich.

Małe trio urzęduje w łazience. Właśnie słyszę, jak ją demolują. Ciągle dzikawe, ale osiągnęłam już to, że kiedy wejdę nie spierdzielają, gdzie pieprz rośnie, ale czekają na jedzenie. Jedzą mi z ręku. Ruda (dałam jej imię Kulka) głaskana podczas jedzenia albo zabawy nie ucieka, za to głośno mruczy. Florcia (to biało szara) i Migotka (trikolorka) bardziej unikają rąk, ale w czasie jedzenia już nie zwiewają, tylko dają się głaskać. W czasie zabawy jeszcze nie.

Siadam sobie z nimi na podłodze i majtam majtadełkiem. Kulka od razu załapała i latała po mnie bez kompleksów. Tamte dwie z oporami, ale jak Kula tak szaleje (a ona naprawdę jest w szale zabawowym), to i one też zaczynają. Ale kiedy w zabawie próbuję pogłaskać, uciekają.

Czasem łapie Migotę i Florcię trochę na siłę, tulę i głaszczę, miziam i gadam. Usiłują uciec, dopiero po długiej długiej chwili lekko się odprężają, nawet zaczynają mruczeć. Ale puszczone natychmiast uciekają.

Bez zabawy i bez jedzenia żadna nie daje się dotknąć. Nie wiem, jak to dalej będzie, czy nie za późno dla nich na całkowite oswojenie. No nic, trza próbować.

Aha, mam do wydania (nie u mnie w domu, na działkach u takiej starszej pary) dwa cuda. Zobaczcie sami:

Gumiś

Gumisia

I Gumisie dwa

O tym, że maluchy zaszczepione,

2010-08-02T22:41:00.004+02:00

co nie znaczy, że już bezpieczne. I ciągle w klatce, bo oswajanie troszkę żmudne jest i maluty uparły się, że nie jestem ich przyjacielem.

To jest Tri. Dziwna kicia, bardzo ostrożna i płochliwa i chyba najbardziej z trójki waleczna i agresywna. Poczatkowo syczała i waliła łapkami. Teraz już tego nie robi, ale ciągle jest uparta. Dziś dawałam im ryby, użarła mnie w palec. Ciągle najbardziej na dystans.

To Szara. Była najbardziej śmiała, teraz się troszkę wycofała. Nie ucieka aż tak przed ręką. Chociaż dziś po wizycie u weta drapnęła mnie w panice, kiedy chciałam ją wyjąć z klatki. Mam nadzieję, że nie zaprzepaściło się to, co uzyskałam przez te kilka dni. A doszło już d tego, ze podchodziła do prętów klatki i obwąchiwała moją twarz lub palec.

Rudziasta miągwa. Na początku największa panikara i strachajło, teraz największa męczybuła. Wspina się na pręty i drze japkę, że chce wyjść. Więc wyjmuję ją z klatki i wędrujemy po mieszkaniu, albo miziam ją na kolanach, aż zaśnie. W zabawie najśmielsza i największa wariatka.

Szara i Tri trzymają się bliżej. Jutro naprawiam klamkę do drzwi łazienki i wypuszczę drobiazg do łazienki, bo w tej klateczce chyba się męczą. Może będą szybciej i chętniej się przyzwyczajać?

O tym, jak to nowe siedzą w klatce

2010-07-30T19:52:00.002+02:00

Są trzy. Same dziewczynki. Troszkę dzikie jeszcze, ale mam nadzieję, że uda mi się je obłaskawić. Na razie siedzą w klatce, dochodzą do siebie po wyczerpującej wizycie u weta, bo i w uszy im zaglądali, w dooopki, paszcze i oczka. No i dawali jakieś specyfiki do pyszczka i smarowali jakimś śmierdzielstwem. Ale trza było, bo pchły, jak czołgi zasuwały im w futerku. Oto trzy gracje:

O tym, że chyba upadłam na głowę

2010-07-28T08:33:00.002+02:00

Bo jutro do mnie przyjeżdżają trzy małe karaczany. Ale nie mam wyjścia. maluchy mieszkają w ruinach meliny obok innej meliny, gdzie wprawdzie pijacy im krzywdy nie robią, nawet je karmią, ale już jedna miała pomysł, że da jednego z maluchów koleżance. Już widzę tę koleżankę i tę kotkę, zaniedbaną, biegającą po ulicach, rodzącą dwa razy do roku. Poza tym blisko jest ruchliwa ulica, a maluchy zaczynają zwiedzać, więc nie wiadomo, ile z nich by ocalało.
No nic, będę miała mały sajgon w domu. Ale sama chciałam, sama mówiłam do dziewczyn, że chcę w tym roku jakieś maluchy. No to mam...

U nas pada, leje jednostajnie. Uwielbiam taką pogodę, jest melancholijnie, romantycznie i pięknie, szum deszczu działa na mnie kojąco.

O tym, że mam mętlik

2010-07-25T08:44:00.003+02:00

Bo Dodo od dwóch dni pokrwawia z nosa. Już pomijam kwestię gustownych czerwonych kropek wszędzie (również na mnie, wczoraj siostra wycierała mnie z takowych, bo nie zauważyłam, że mnie Dodosław okichał na szyi), bardziej martwi mnie to, ze w tych cholernych zatokach coś się dzieje. Ale z drugiej strony własnie Dodek szaleje porannie z Bonusem, Pafnim i maluchami. Dużo precyzyjniej biega, niż chodzi i szaleństwo polega na galopowaniu przez mieszkanie na balkon. Ale nie w linii prostej, no skąd. Trzeba zygzakiem zaliczyć wszystkie przeszkody poziome i pionowe :)))

No, teraz się zmęczyła ekipa i poleguje, ale w postawie gotowości do dalszych brewerii.

A w tak zwanym międzyczasie pokażę roślinki, jakie sobie zainstalowałam na balkonie. Że co, że trochę późno? No ale kto powiedział, że środek lata nie jest dobrym czasem na roślinki?

To jest chyba scewola.

to portulaka?

to turki (lubię ich dziwny zapach)

to pelargonia (pelargonii nie lubię, ale jakoś ta mnie urzekła)

a to nie pamiętam :)))

O tym, że balkon to koci raj, a mój ustawiczny stres.

2010-07-23T21:26:00.002+02:00

Ja nie wiem, normalne koty leżą, siedzą, łażą, polegują na półce. Tylko trzy zwariowane kociszcza, czyli gówniarstwo i Dodo mają zapędy do włażenia po siatce. Nie byłoby w tym nic złego, gdyby nie fakt, że w dwóch miejscach mam luki między siatkę a sufitem na tyle duże, że koty mogą przeleźć. No i jak znam te głupole, to przelezą, a mają tendencję do włażenia właśnie tam, gdzie te luki są. Porobiłam różne zasieki, utrudnienia i inne takie, w desperacji założyłam skrzynki z kwiatami i wiszące donice, a te małe mendy cały czas kombinują.

Powiecie, że powinnam te luki zabezpieczyć. No tak, ale się nie da ze względu na konstrukcję balkonu. Łebski facet 'złota rączka' zapewne by mógł, ale jak mi kto takiego znajdzie, ozłocę.

A poza tym chłodniej, deszcz i burza. Czyli cudnie.

O, Dodek wskoczył na biurko i próbuje mi wleźć na kolana :)))

O tym, że się cieszę

2010-07-23T09:50:00.005+02:00

Bo Dodek wprawdzie ma większą wiotkość łapek i ciałka, przewraca się i nie jest tak sprawny, ale czuje się naprawdę dobrze! Dziś nawet zaczął się bawić w swoją ukochaną zabawę - aport mięcha :))) No niestety, Bonus jest zołza i super sprawny i mu mięcho podebrał.

Maluszki świetnie się mają, rosną strasznie szybko. Tu Fruzia kokietka i delikatna panienka.

Maniuś robi się przystojniak.

A tu oba bąble. Marzy mi się, ze pójdą razem, bo są bardzo zżyte ze sobą. Raz taka sztuka mi się udałą, może i drugi raz też???

Aha, bo zapomniałam napisać, ze adopcja Maniusia się nie udała, znaleźli kocię zabiedzone i z Mańka zrezygnowali. Ale nie martwię się, jakaś bida w potrzebie znalazła dom. :)))

O tym, że pozytywnie.

2010-07-19T10:44:00.002+02:00

Bo Dodek już jest w zasadzie w normie. Fakt - łapki mu się bardziej plączą, ale kataru nie ma, apetyt jest i humor takoż. Gdyby udało się tę cholerną bakterię wyeliminować...

Dziś odwożę Stefanka do nowego domu, w piątek Maniusia. O Fruźkę na razie nikt nie pyta, muszę ją przydybać i cyknąć jej jakieś śliczne foty.

Chciałabym też wydać Boniastego, on jest kot dominant, u mnie nie czuje się najlepiej. Pafni to nie wiem, czy kiedykolwiek znajdzie dom. Jest zjawiskowo piękny, ale co z tego, jak dzikawy?

2010-07-17T08:35:00.002+02:00

Dzięki za kciuki. Dodek powoli wraca do siebie. Na przyszłość jeśli będę chciała zrobić jakiś zabieg kotu w taką pogodę, niech mnie ktoś bardzo bardzo mocno kopnie w dupę.

Dodek już je, mało i delikatnie, ale sam. Ciągle jeszcze charczy noskiem i ma kaszel, ale sądzę, że to są pozostałości po podrażnieniach od płukania i od rurki intubacyjnej. Oby mu się tam szybko zagoiło. Obym miała mojego łobuza znów w domu.

2010-07-15T19:48:00.001+02:00

Jeśli ktoś tu wchodzi i czyta, prosze, trzymajcie kciuki za Dodka, bo nie jest dobrze :((((

O tym, że Dodek jest biedniutki

2010-07-14T20:18:00.002+02:00

Miał dzisiaj zabieg czyszczenia zatok w sedacji. I zatrzymał mu się w trakcie zabiegu oddech. Lekarz go z tego wyprowadził, ale boję się o mojego maluszka bardzo. Pechowy kochany kotek.
Teraz wybudza się z narkozy bardzo ciężko i wolno. Mam nadzieję, ze po wszystkim będzie już tylko lepiej.

O tym, że koty rządzą

2010-06-27T22:50:00.004+02:00

Szczególnie te najmniejsze. Budzą mnie po czwartej rano skacząc po mnie, jak pchły. Ale wybaczam im, bo co mam zrobić???

A to Boni w słodkiej pozie drzemie sobie mając w dyferencjale szalejące małe tałatajstwo.

O tym, że Pafnutek dalej jest piękny

2010-06-21T20:18:00.002+02:00

Ale bardzo bojaźliwy. Boję się, ze nie znajdzie domu, a przecież to taki kochany i piękny kocurek.

O tym, że maluchy już poza klatką

2010-06-21T19:27:00.004+02:00

Już biegają po mieszkaniu. A biegają tak szybko, ze zazwyczaj zdjęcia wyglądają tak:

albo tak:

Ale czasem się uda. Oto największy Stefanek

Średni Maniuś

I najmniejsza Fruzinka

I większy kawałek ekipy, Stefuś zwiał

O tym, że czas pędzi, jak zwariowany.

2010-06-19T10:36:00.002+02:00

Kocięctwo rośnie, jak na drożdżach, to już są duże kotki, nie małe szkraby z plączącymi się łapinkami. Wczoraj miały ważny dzień - zostały zaszczepione! A jutro wypuszczę je na wolność (oczywiście mieszkaniową wolność). Dziś wypucuję podłogi i pociągnę środkiem dezynfekującym, bo jednak troszkę się boję.
A Doktor, który je zobaczył po trzech tygodniach, nie mógł ich poznać :)) I zaraz łapa mu się wyciągnęła po Fruzię. Bo z tego łaciatego potworka zrobiła się śliczna panieneczka. Jutro porobię foty towarzystwa i wstawię.

2010-06-07T06:52:00.003+02:00

Trochę fotek kocięctwa:

Maniuś

Stefek

Fruzia

O tym, że zmiany

2010-06-03T23:28:00.002+02:00

Długo nie pisałam. Miałam jakiś uwiąd, albo co. A w tzw międzyczasie dużo się u mnie zmieniło na froncie kocim.

Po pierwsze - wróciły do mnie dwa kocurki z adopcji, Pafni i Bonus. Powód? Ciąża. Nie będę nic więcej na ten temat pisać.

Po drugie, tydzień temu znalazłam na działce trzy miesięczne kocięta z zalepionymi ropą oczkami. Wpakowałam towarzycho do kontenerka i już zdrowe broją w klatce i na łóżku. Drżę o nie strasznie, szaleję z dezynfekowaniem wszystkiego i wszystkich, ale tak będzie do szczepienia. Są słodkie i piękne. Stefuś, Maniuś i Fruzia

Po trzecie - Dodek stale chory, ale zaszczepiony nareszcie.

Po czwarte - niedługo muszę zabrać do siebie koteczkę od sąsiadki.

Po piąte - czekają na mnie jeszcze dwa maluchy do wzięcia.

Jezu, jak ja dam radę?????

O tym, że dużo się dzieje

2010-04-09T07:27:00.002+02:00

Dodek i Małpa na lekach, Dodek musi dostać Zylexis, bardzo drogi lek. On i tak skazany jest na niedługie życie, ale można mu je przedłużyć, tylko musi być bardzo dobrze karmiony, jego system odpornościowy musi być wspomagany i powinien być pod stałą opieką lekarską.

Małpa będzie miała usuwane tylne zęby, ale nie na razie.

Zrobiłam pierwszą wiosenną sterylkę kotki Działkowej, Dziuni. KOchana mała, postaram się dla niej znaleźć jakiś dobry dom wychodzący.

W piwnicy siedzi dzikuska osiedlowa, strasznie zestresowana. Tak mi jej żal, ale dziś ma sterylkę, musi wytrzymać jeszcze.

Zwiała sąsiadce kotka Mela, młoda kicia, którą po szczepieniach miałam wziąć do siebie na tymczas. Szlag!

No i mam permanentny niedoczas. CHCĘ ODPOOOOCZĄĄĄĆ! gDZIE TE WAKAAACJEEE???

O tym, że nie bardzo wiem, jak zatytułować

2010-04-06T15:47:00.002+02:00

Żyjemy sobie dalej bez Rudej. Brak mi jej bardzo mocno, ale czuję też ulgę. Jej ostatnie chwile (a może godziny) to było ogromne cierpienie i dla niej eutanazja była wybawieniem. Już nic mojej kochanej maRudy nie boli.

A poza tym stara bieda: Dodek smarka, znów jest na lekach i pod kontrolą lekarze. Tuż przed świętami zrzucił śniadanie i był mało brojny, więc poleciałam z nim do weta, ale nic nie znalazł. Ponowna wizyta jutro lub pojutrze.

Małpa ma znowu zapalenie dziąseł, na razie na antybiotyku, potem bezwzględnie trzeba dojść, dlaczego.

Gluś ma depresję chyba. Bardzo Rudej szukał i jeszcze czasem patrzy tam, gdzie ona sobie zwykle siedziała, jakby miał nadzieję, ze ją tam znajdzie. W niedzielę świąteczną bardzo mnie wystraszył, bo zaczął wymiotować, po troszku żółtą śliną, ale potem mu przeszło. Pilnie go obserwuję i jak już uporam się z problemem Małpy, to profilaktycznie zatargam go do weta. Chyba że coś wcześniej zacznie się dziać.

Kupiłam kotom laserek wskaźnik. HA! Strzał w dziesiątkę, nawet postawny Glucho ruszył gruby tyłek i polatał za światełkiem.

Przez ostatnie dwa dni polujemy z Basią sąsiadką na dwie ciężarne kotki do sterylki. Na jedną to polujemy już chyba drugi albo trzeci rok. I obie są dzikie, w dodatku dokarmiane przez okolicznych mieszkańców, zatem klatka łapka odpada. Szlag! Lada tydzień urodzą i znowu przybędzie kotów. I pewnie część umrze.

Ale za to udało mi się capnąć koteczkę działkową (muszę jej dac jakieś imię wreszcie), która już jest po zabiegu i zaraz po nią jadę. Ona była cudowną matką dla swoich kociąt, naprawdę wzruszała mnie, no ale tak trzeba było. I zaczynamy zbierać kasę na sterylki na resztę kotek, na działkach jest ich kilka, na osiedlu też, chociaż te tu są dzikie, cholipa.

Ruda odeszła

2010-03-23T17:22:00.003+01:00

Już jest po drugiej stronie. Nie cierpi, nic jej nie boli, ma spokój. Teraz ja będę musiała sobie z jej brakiem poradzić. I Gluś, który ją strasznie kochał i szuka jej, czym rozdziera moje serce na strzępy. Ale przyzwyczaimy się. I może to sentymentalna brednia, ale wierzę, ze spotkamy się kiedyś wszyscy.

Czekamy

2010-03-22T20:52:00.001+01:00

Obie czekamy. Wyniki pokazały, że choroba postępuje i że zostało nam razem bardzo mało czasu. Ruda odchodzi i to jest nieuniknione. Teraz tylko proszę Boga, żeby jej śmierć była lekka, bez męki bólu i przerażenia.

Nowy dzień

2010-03-16T07:40:00.002+01:00

Wczoraj odwiedziłam Sylwka w jego nowym domu. Wygląda pięknie, chociaż jest pierońsko jeszcze zestresowany, ale mizia się i bada otoczenie. Faceci fajni, kochają go, tylko założyli mu na szyję jakąś idiotyczną obróżkę z diamencikami i dzwonkiem. Jeny, no niby nie powinnam nic mówić, bo to już ich kot, ale jak można z kota robić dzwoniącą maskotkę???? To go dodatkowo stresuje. No nic, zacisnę zęby i przeczekam.

Ruda znowu zaczęła nową serię kroplówek. Znosi je dobrze, na ile można to znosić, za to lubię, jak wracamy, bo wstępuje w nią wtedy nowy duch, rzuca się na jedzenie i pożera, co jej podam.

Wiem, ze odchodzi, wiem, że to końcówka, ale tak strasznie mi żal. Jest ze mną od tylu lat, że nie pamiętam już życia bez niej. Ale póki co cieszę się jej obecnością. Trzymajcie kciuki, żeby pozostało jej jeszcze dużo czasu i żeby koniec był szybki i bez cierpień.

Słodko - gorzko

2010-03-15T07:38:00.001+01:00

W sobotę powędrował do nowego domy Sylwek. Niepokoję się, ale może to TEN dom, gdzie Sylwek będzie kochany i szczęśliwy.

A od długiego czasu Ruda choruje. W zasadzie ona odchodzi. Dwa tygodnie temu było krytycznie, ale udało się ją trochę postawić do pionu, chociaż zdaję sobie sprawę, ze to tylko na jakiś czas. Dopóki nie cierpi, je, jest kontaktowa i dobrze jej - ja jestem szczęśliwa. I delektuję się każdą chwilką z nią, bo wiem, że już niewiele ich przede mną.

2010-01-23T17:43:00.003+01:00

Sylwek dalej jest piękny i nawet jeszcze piękniejszy, szczególnie jego niesamowite zielone oczyska. I zrobił się z niego niesamowity miziak i namolniek. Za to złodziejstwo ma we krwi chyba już na stałe, dziś usiłował dobrać się do masła, przy czym stłukł spodeczek, na którym masło było, a samo masło oczywiście powędrowało do śmieci.

Ruda już doszła do siebie po operacji, ale było ciężko, tym bardziej, ze po drodze przyplątała się jakaś infekcja. Ale rana zarosła, infekcja zaleczona, a Ruda, jak to Ruda - miziasta, marudna, kapryśna i przekochana.

2010-01-23T17:24:00.002+01:00

Daaaawno nie pisałam. Bo najpierw przedświąteczna gorączka, potem święta, potem Ruda miała poważną operację, koniec semestru w szkole i nie było kiedy usiąść i coś skrobnąć. Wreszcie się zebrałam.

Z wieści dodkowych - maluch już drugi miesiąc jest na kuracji antybiotykowej i do niedawna była znaczna poprawa. Ale od trzech dni znowu pojawiły się gluty. Może to wynik tego, ze mi drań mały zwiał na zaśnieżony balkon, jak wyszłam karmić ptaszory? Na razie tragedii nie robię, kot ma dobry humor, apetyt i wydaje się, ze poza tym nochalm nic mu nie dolega. Wprawdzie ma chwiejne mocno tylne łapki, ale to mu wcale nie przeszkadza wykonywać przeróżne ewolucje na drapaku.

Jest brojny i wszędzie go pełno, musi wszystko sprawdzić i wszędzie wleźć. Naprawdę niezwykły kociak, chociaż straszliwie upierdliwy czasami :D

O tym, że jest zima?

2009-12-09T11:11:00.005+01:00

Nieeee, chyba nie o zimie jednak. Może teraz o Przylepie, który przylepia się do mojej Mamy i jest w związku z tym przeszczęśliwy. Zdecydowanie ktoś go powinien zagospodarować, ktoś, kto lubi koty, których celem w życiu jest spać, jeść i się przytulać.

O tym, że jest zima

2009-12-09T10:13:00.004+01:00

Albo nie. Będzie o kotach. Najpierw Dodek-Smrodek Akrobata.

Smrodek mój malusi :)))

2009-12-05T11:57:00.004+01:00

Dodo już po zabiegu, już bez jajec i z oczyszczonym nochalem. Część wyników wypłukanego świństwa już jest, okazało się, ze w nosku Dodka gnieździ się bakteria posocznicy krwawej (nie jestem pewna, czy nie poprzecinkowałam nazwy). Pozostaje jeszcze wynik grzybowy.

Po płukaniu Dod poczuł się lepiej, szaleje szaleńczo, jak kot z turbodoładowaniem. Wprawdzie znowu mu w nosie zbiera się ropa, ale na razie nie jest tragicznie. Leczenie zaczniemy, jak już przyjdą wyniki grzyba.

Pafnuc w nowym domu zadamawia się, już się pokumał z Boniastym, pani Ada też mu nie daje zapomnieć, że człowiek jest OK. Myślę, ze stało się najlepiej, jak mogło, że trafił akurat tam.

O tym, jak to Dodo bez jaj wrócił

2009-11-24T22:28:00.002+01:00

Doduś dziś miał zabieg przepłukiwania zatok. Zabieg się udał, chociaż mój wet powiedział, ze było niełatwo. No bo jak dostać się do jego noska od strony podniebienia, wepchnąć tam rurkę, skoro wszystkie te przewody u kota malusie są. Ale się udało, chociaż maluch obolały pewnie będzie i popuchnięty od środka, bo to i te rury do noska i rurka intubacyjna. A przy okazji jaja mu ucięli, bo okazałe już miał, zresztą wywalał siusiaka na okoliczność miziania po brzuszku, deptał fachowo po kotach i żarł je w kark. Że dorosły, domyślam się, ze raczej heteroseksualny Przylep dał się prawie zgwałcić przez gówniarza...

Przy okazji Dopdo miał zrobione dwa zdjęcia RTG, okazuje się, ze jak wet przewidywał, jego problemy z tylnymi łapkami to sprawa raczej neurologiczna, bo ze zdjęcia wynika, ze wszystko OK.

Śpi sobie teraz mój Koziołeczek w transporterku, od czasu do czasu sobie rozgłośnie jęknie, ale ucisza się, jak do niego zagadam. Chyba będzie mało fajna nocka. Dla niego na pewno, dla mnie być może. Oby do rana.

O tym, że się jakoś kula

2009-11-23T06:59:00.002+01:00

No bo po pierwsze Pafnuc znalazł dom. W dodatku dom idealny. Zamieszkał sobie z Bonusem :)))))))))

Po drugie u Dodka do zatok dołączyły oczy, ale nie może dostawać leków przeciwzapalnych i antybiotyków, bo we wtorek ma zabieg płukania nochala i te wypłuczyny będą wzięte do badania. Bardzo proszę o kciuki, żeby można było malucha zdiagnozować już i wyleczyć.

Po trzecie na razie nie będzie zdjęć, bo... no bo co? No czasu nie mam, żeby to szlag! Weekend spędziłam na przemeblowaniu i uprzątaniu papierzysk wygarniętych z półek i szuflad. I zajmie mi to jeszcze parę dni.

2009-11-03T07:16:00.004+01:00

Udało mi się zrobić zdjęcie Dodkowi i Pafnucemu w czasie wzajemnej toalety. Śmieszne to, bo Dodek jest chuchro, a Pafni to
taki napakowany klocek, a tu Dodek właśnie unieruchomił Pafnuca i go zawzięcie czyścił. Bardzo się to Panucowi podobało, oj bardzo.

I reszta mojego zwierzyńca, nie cała, ale Sylwek, Ślepiszon i Ruda w trakcie popołudniowej drzemki.

2009-11-01T09:01:00.003+01:00

Z najnowszych wieści: Dodek ciągle chory, ale ciągle żywy, brojny i przesłodki.
Tu broi z Sylwkiem, który nawiasem mówiąc zrobił się namolny pieszczoch. Komu pięknego czarnego namolniaka???

Odwiedziłam parę dni temu maluchy działkowe w domu tmczasowym. Broją, jedzą, zdrowe są i mają się świetnie. Oto parę zdjęć:

A tu jeden strachajło dzikawy wlazł pod szafę i nic a nic nie chciał wyjść:

O tym, że czasem świeci słońce

2009-10-25T20:46:00.003+01:00

Dziś wyłapałam ostatnie trzy z pięciu kociąt działkowej kotki i zawiozłam do domu tymczasowego. Jestem szczęśliwa, bo maluchy są bezpieczne. Teraz kotkę czeka kastracja.

O tym, że muszę nadrobić zaległości

2009-10-24T11:27:00.003+02:00

Bo praca zaczęła się na dobre (całę dnie poza domem), dodatkowo tak jakoś się złożyło, że miałam mnóstwo spraw w weekendy, przyplątały się problemy ze zdrowiem i parę innych komplikacji i nie miałam czasu (ani szczerze mówiąc ochoty) nic pisać.
Dziś zaczął się pierwszy weekend, który mam relatywnie wolny. Bo po południu pędzę na ślub mojego weta, chłopak się żeni, a że jest naprawdę w porządku i można na niego liczyć, skrzyknęłyśmy si z dziewczynami z fundacji i wdepniemy na uroczystość. Zamiast kwiatów kupiłyśmy piękną figurkę kota.

No właśnie, koty. U moich bez zmian, aczkolwiek być może jakieś się szykują. Nic więcej nie powiem, żeby nie zapeszyć.
Z pozytywów: Sylwek zamienia się w miziadło okropne, Pafnucek trochę się socjalizuje, Dodek ciągle jest pełen życia i ochoty do figli, a dodatkowo też wyłazi z niego miziak-namolniak.
Z negatywów: u Dodka nie ma żadnej poprawy mimo kolejnej kuracji antybiotykowej. Została nam tylko jedna możliwość. Jeśli to nie pomoże, to ja nie wiem. Młody ma stale ten pieprzony katar (przepraszam, ale nienawidzę tego z całej duszy i moim marzeniem jest, żeby poszło to sobie w cholerę), tylne łapki słabe (ale czasem skacze, jak kangur), oczka czasem łzawią. Jest piękny i słodki, ale czy ktoś takiego kociaka zechce?

Zdjęć nowych nie mam, przyczyna prozaiczna - jak wychodzę z domu, jest ciemnawo, jak wracam, już ciemno, poza tym nie mam sił na twórczość było nie było w jakiś tam sposób artystyczną ;)))
Ale nadrobię, obiecuję. Na razie pozdrawiam czytaczy.

O tym, że koty lubią śliwki, a Pafnuc jest coraz piękniejszy

2009-09-16T23:11:00.003+02:00

Najpierw zakulały ją na śmierć. A potem czterej oprawcy usiedli dokoła biednej denatki i popadli w zamyślenie. Kiedy chwyciłam aparat, żeby uwiecznić zbrodnię, jeden próbował zwiać.

Ze względu na chorobę Dodusia, nim głównie się zajmuję i przejmuję. A tymczasem pozostałe koty pięknieją mi w oczach. Oto Pafnucek dzikusek. Jeden z piękniejszych kotów, jakie widziałam, ale lekko dzikawy. Nie mam pojęcia, czy znajdzie dom... Bardzo by mu się przydał dom bez kotów, żeby mógł przekonać się całkowicie do człowieka. On jakby chciał, a bał się. Czasem pozwala mi się do siebie zbliżyć, wtula się wtedy we mnie i mruczy, ale już za chwilkę zwiewa. Dziwny kot, ale przyznajcie, że zjawiskowo piękny.

O tym, że Dodek to kot podróżujący

2009-09-13T11:23:00.005+02:00

Zauważyłam, że podczas licznych przejazdów do lecznicy mały prezentuje pełen spokój, powiedziałabym nawet, że luzik. Odniosłam wrażenie, że on to nawet lubi. Hmmm... Czyżby kot globtroter?
Pewnego dnia wypuściłam smarkacza z kontenerka na zwiedzanie samochodu (samochód stał, w trakcie jazdy byłoby to zbyt ryzykowne dla kota). Bardzo to Dodkowi przypadło do gustu, właził wszędzie i niezwykle chętnie. Ponieważ wiercił się niemożebnie, a ja miałam nieco ograniczone pole manewru, więc pokazuję tylko jedno jego zdjęcie, bo tylko jedno wyszło przyzwoicie.

A poza tym muszę małemu założyć bana na balkon. Skubany wykorzystuje każdą okazję,żeby wleźć jak najwyżej. Dzisiaj
ledwo otworzyłam drzwi balkonowe, smark wisiał na siatce poza zasięgiem moich rąk. Jeśli jacyś sąsiedzi gapili się przez okno, to mieli okazję obejrzeć sobie moją gołą dupę, która niewątpliwie musiała świecić spod niezbyt długiej kozuli, kiedy podnosiłam ręce, żeby gadzinę zdjąć z siatki.

Teraz pilnuję go mocno, ale i tak co rusz muszę lecieć i zdejmować go, kiedy próbuje się wspinać.

O tym, że nic już nie wiem

2009-09-12T08:59:00.004+02:00

Bo wyniki wymazu Dodka wykazały, że nie ma tam nic. Ani bakterii, ani grzyba. Choroba. Znaczy, może i lepiej. Teraz dostaje ACC, które rozrzedza wydzielinę i od paru dni widzę rezultat: chłopak wysmarkuje na potęgę. Dziś kontrolna wizyta u weta.

A poza tym zdjęłam gówniarza z siatki spod sufitu. Mało zawału nie dostałam, jak go tam zobaczyłam. Szkoda, że nie było czasu na fotkę, bo widok wiszącego z głupią miną Matołka bezcenny :lol:

O tym, że wymiękam

2009-09-08T21:42:00.002+02:00

Bo jakby nie było wszystkiego dosyć, to jeszcze Dodek ma stan zapalny w płuckach. Jeszcze nie zapalenie płuc, ale już coś się dzieje i obraz RTG jest zmieniony. Dlaczego ten mały nie może wreszcie wyzdrowieć? Nie dosyć na jego mały łepek nieszczęść? Przepuklina, wada oczka, problemy z tylnymi łapkami, bez przerwy infekcje noska, teraz płuca. Co jeszcze? Prawie umarł i kiedy jednak wyzdrowiał, to już myślałam, że najgorsze za nami, ale co, jeżeli nie? Wiele bym dała, żeby mój maleńki Matołeczek wreszcie był zdrowy i żeby znalazł najlepszy na świecie dom.

I ciąg dalszy fotek

2009-09-06T17:34:00.003+02:00

Moja Ruda w trzech odsłonach.

I czarne z wytrzeszczem to Pafni, śliczny kot i przemiły, ale trochę strachliwy.

O tym, że porobiłam parę zdjęć wczoraj

2009-09-06T17:25:00.003+02:00

Na początek Dodo wspinaczek. Parę razy musiałam gada małego ściągać z wysoka, bo niezdara z niego przez te swoje niedowłady tylnych łapeczek

Dziwiłam się, czemu bazylia mi pada. No, teraz już się nie dziwię.

Doduś jest śliczny kotuś.

Ale niestety, drobna wda oczka szpeci go nieco.

Znowu knuje, jak wleźć do góry...

O tym, że byłam u kotów Krysi

2009-09-06T16:00:00.004+02:00

Krysia z Borów. Umarła niedawno, została ponad trzydziestka kotów w dzikim azylu w środku lasu. Hubert, jej mąż opiekuje się kotami, jak może, ja pomagam zbierać pieniądze i kupować karmę. Nie jest różowo, trudno mi się dogadać z Hubertem. Koty zaniedbane, ale nie mamy jak i dokąd ich zabrać. Boję się o nie.

O tym, że mam uwiąd

2009-09-04T06:59:00.002+02:00

Psychiczny jakiś.

A u kotów? Moich w miarę, Dodek tylko co rusz walczy z infekcjami, w dodatku ma problemy z tylnymi łapkami. Nie mam trochę już pomysłów, co z tym kociakiem. Jest przesłodki i śliczny, ale chyba będzie u mnie wiecznym tymczasem. Ale jeśli tak, to przecież nie wyrzucę Matołeczka na bruk.

Pozostałe koty raczej OK. Zbieram się psychicznie do wizyty u weta z Rudą, żeby obejrzał te jej guzy. Boję się, że tam coś się dzieje złego. Próbuję sobie wyobrazić dom bez niej i nie mogę.

Carmen umarła. Carmen, która mogła żyć, ale podjęłam złą decyzję i ona umarła. Na moich rękach. Nigdy sobie jej śmierci nie wybaczę. Mam nadziej, że jeśli jest jakieś kocie niebo, to ona mi wybaczy.

O tym, że dawno nie pisałam.

2009-08-26T05:04:00.002+02:00

Powód prozaiczny - czas. Czy ktoś mówił, że mam wakacje? I dużo czasu?

Koty zdrowe, przynajmniej te dorosłe. Z dorosłych najgorzej Przylep przeszedł zarazę, bo miał trzy rzuty choroby. Alle wydaje się OK. Natomiast Dodo ciągle ma zapchany nosek. Ciągle ma glutki albo krew. Ale jest radosny, żywy, apetyt ma, bawi się chętnie i rośnie, jak na drożdżach. Teraz jest chudym i powyciąganym w kończynach nastolatkiem kocim. Gdzie to małe puchate stworzonko???

Przed tygodniem zrobiłam sobie tygodniowe wakacje, koty zostawiłam pod opieką, która polegała na oporządzeniu stada raz dziennie. Nigdy więcej!!! Wchodząc po schodach już czułam smród z mieszkania. Tragedia, nie wiem, jak sąsiedzi to wytrzymali. No i chałupa zmasakrowana, ale rozumiem, bo nudziły się kotecki. No ale wróciłam, a ze mną stare porządki.

Właśnie siedzę sobie przy biurku, skąd mam świetny widok na wygłupy Dodka i Pafnuca,

O tym, jak to powoli się prostuje

2009-08-08T23:35:00.002+02:00

Bo Glusiek już nie wymiotuje i nie ma biegunki, Ślepek takoż, jeszcze czekam na poprawę u Przylepka, który ciągle mocno nieswój, ale mam nadzieję, ze jutro już będzie lepiej.
Martwię się trochę Rudą, bo zwymiotowała wczoraj i dziś, ale może rozejdzie się po kościach.

Tu Glutek z wenflonem

O tym, że mam w domu epidemię.

2009-08-07T14:40:00.003+02:00

Bo teraz zachorował Przylep. Dokładnie te same objawy, wymioty i śluzowata biegunka. Do tego wszystkiego użądliła mnie osa i też mam z tego powodu jazdy. Już zużyłam prawie całą butlę środka dezynfekującego, dawno w domu tak nie lśniło. Czyli może nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło? Oby tylko koty zdrowiały.

O tym, że chyba jest lepiej.

2009-08-06T14:08:00.002+02:00

Wprawdzie Gluś dalej wymiotuje, ale je chętnie i ożywił się, Dodek oprócz bidnego i ciągle zakichanego noska już całkiem dobrze. Tylko jeszcze Ślepiszonek, ale może do jutra będzie chociaż ciut lepiej.

Muszę wydezynfekować mieszkanie, wiem, że całkiem się nie da wyeliminować świństwa, ale może chociaż trochę zmniejszę ryzyko, że następny się zarazi.

O tym, że nieszczęścia chodzą stadami

2009-08-05T07:49:00.003+02:00

Oprócz Glusia, u którego nie ma poprawy i nie ma reakcji na atropinę i czopek przeciwwymiotny, zachorowała mi Ślepa. Ma biegunkę.

Dlaczego musi się walić tyle na raz? Czy dlatego zachorowały moje koty, bo przyniosłam wirusa do domu razem z tymczasami? Czy mam prawo narażać zdrowie i życie moich rezydentów? Albo czy mam prawo w imię zdrowia moich kotów odmawiać pomocy innym? Nie wiem, jestem bardzo zmęczona i trochę pogubiona.

Umęczony nosek Dodka:

O tym, że czasami są happy endy

2009-08-04T17:29:00.003+02:00

Bo Dodo czuje się już coraz lepiej. Jeszcze ma katar, nawet krwawy, jeszcze ma biegunkowe i krwawe kupale, ale je, biega, bawi się i przybiera na wadze. Jestem przeszczęśliwa, bo nie wierzyłam, że się uda.

Teraz mam problem z Gluśkiem, który mi zachorował i do końca nie wiadomo jeszcze, co mu. Czekamy na wyniki krwi i na reakcję na dzisiejsze leki. Wymęczyli bidoka dziś w lecznicy, założyli wenflon i mimo, że żal patrzeć na niego, to śmiech bierze, kiedy chodzi zataczając się nie ze słabości czy choroby, a z powodu tego wenflona. W każdym razie dobrze nie jest, ale nie jest tragicznie. Oby tylko już było wiadomo, co to, wtedy można konkretnie działać.

Odzyskałam aparat dzięki cudownym ludziom i znowu mogę focić koty! Dzisiejszy plon niewielki, bo światło słabe, wizyta u weta i ciąg dalszy porządków, ale trzy czy cztery foty są.

Wielkie dzięki!

O tym, że Dodo ciągle chory

2009-08-01T13:22:00.002+02:00

Ale walczymy. Jest ciężko, ale nie poddam się, dopóki nie będę pewna, że już naprawdę nie ma nadziei.